May I Go Now?

May I go now?
Do you think the time is right?
May I say goodbye to pain filled days
and endless lonely nights?
I've lived my life and done my best,
an example tried to be.
So can I take that step beyond
and set my spirit free?

I didn't want to go at first,
I fought with all my might.
But something seems to draw me now
to a warm and loving light.
I want to go
I really do.
It's difficult to stay.

But I will try as best I can
to live just one more day.
To give you time to care for me
and share your love and fears.
I know you're sad and afraid,
because I see your tears.

I'll not be far,
I promise that, and hope you'll always know
that my spirit will be close to you
wherever you may go.
Thank you so for loving me.
You know I love you too,
that's why it's hard to say goodbye
and end this life with you.

So hold me now just one more time
and let me hear you say,
because you care so much for me,
you'll let me go today

by Susan A. Jackson

 

op deze pagina willen we graag aandacht schenken aan onze dierbare britten die helaas niet meer bij ons zijn 

Blueprint’s  Jezebel  Precious  Gift

 

22-01-2012   -   26-04-2012

 

Dit prachtige meisje was zo welkom. Ze werd samen met haar zusje geboren op 22 januari. We vonden het een wonder; twee poesjes!  Jezebel zou bij Dea en Fred gaan wonen en er ging haar een prinsessenleventje tegemoet. Tot twaalf weken was ze kerngezond. Na de tweede enting begonnen de problemen. Ze kreeg na een dag of drie een behoorlijke reactie op de enting. Pijnlijke gewrichtjes en hoge koorts. Na een paar dagen leek ze geen last meer te hebben van haar gewrichtjes maar de koorts bleef. Deze ging gaandeweg steeds iets meer omhoog ondanks de medicatie. Op de 8e dag na de enting, en nog steeds hoge koorts, leek het of haar buikje iets boller werd. Toen sloeg de angst pas goed toe. Deze angst werd waarheid en op 26 januari hebben we Jezebel in laten slapen; FIP. Ik hoef niet uit te leggen hoeveel verdriet er bij ons is en uiteraard bij Dea en Fred. Zij hadden de dagen geteld dat hun prinsesje zou komen. Een mooie droom is uit elkaar gespat.

Dag lief klein meisje. Nooit vergeten we dat lieve smoeltje, dat mooie velletje en die lieve kleine voetjes.  Slaap zacht lieve kleine Jezebel……………

 

 

 

 Blueprint's Capuccine

 

Roepnaam:Yentl

 

16-04-2004 - 16-08-2011

Op 16 augustus hebben wij onze lieve Yentl in moeten laten slapen. Slechts zeven jaar oud was ons meisje. We hadden haar graag nog zeven jaar bij ons gehad, maar helaas. We weten dat we voor Yentl de juiste keuze  hebben gemaakt door haar een verder lijden te besparen maar het was zo ontzettend moeilijk. Yentl tobde al vanaf dat ze twee jaar was met slappe banden in haar schouders. Dit had ook invloed op haar voorpootjes. Ze is onder behandeling geweest van orthopedisch specialist/dierenarts dr. Crama. Ze heeft drie jaar geleden een aantal maanden een spalk om haar bovenlichaam gehad om op die manier de banden te verstevigen, maar dit is niet gelukt. Met de jaren werd het probleem groter. En vooral de laatste maanden ging het hard achteruit. Zo zielig om te zien zoals ze zichzelf voortsjokte. De laatste twee weken had ze ook geen controle meer over haar blaas, met alle gevolgen van dien. De kwaliteit van leven was voor onze lieve meid niet meer acceptabel. En dan sta je voor een heel moeilijke keuze, die je gelukkig mag maken voor je dier. Waar je eigenlijk al een poos tegenop ziet is er dan ineens. Zoveel verdriet, zoveel tranen, zoveel mooie herinneringen. Dag lief bruin meisje met je prachtige oranje kijkers. Je bent en blijft voor altijd in ons hart.

 

 

Cabriole`s Belle Bijou

Roepnaam Bijou

 

25-02-1992 - 15-04-2007

 

Bijoutje kwam bij ons als uitzetpoesje van Melanie Wouters.  Ze is geboren bij Henny Bok en heeft daar een heel warm nest gehad.

Bijou was een prachtig crčme poesje met hele mooi oranje ogen. Ze bleek een lief aanhankelijk meisje te zijn.

Een keer maar heeft ze een nestje gehad. Er waren slechts twee kittens in het nest; een poesje en een katertje. Het jaar er na kreeg ze een enorme baarmoederontsteking en toen hebben we haar laten steriliseren.

Achteraf maar gelukkig dat het bij een keer gebleven is. Want toen Bijou elf jaar was bleek ze HCM te hebben. Ik had haar laten scannen omdat de kater uit haar nest HCM positief getest was. Hij moest het toch van een van zijn ouders hebben. En dat bleek dus van zijn moeder Bijou te zijn. Ze is er vijftien jaar mee geworden, zelfs zonder medicatie.

Bijou was erg aanhankelijk naar mensen toe. Van de andere katten moest ze niet veel hebben. Ze leefde zo haar eigen leventje. Wel was ze gek op kittens. Ook was ze gek op eten en dat was haar ook aan te zien; ze was veel te dik.

Op een gegeven moment ging ze erg achteruit. Als het dan komt, dan komt het ineens. Het ging gewoon niet meer en in overleg met onze dierenarts hebben we haar in laten slapen. Een vreselijk moeilijke beslissing. Maar het was echt haar tijd. Toen ze de prik kreeg om te gaan slapen was ze meteen weg. Het was ook net of ze lag te slapen; zo vredig, het was goed zo. Ze was nat van onze tranen…………

 

 Blueprint`s Call Me Ghandi

16-04-2004  -  01-04-2005

 

Wat was ik blij met dit bruine ventje. Zo’n lief bruin manneke. Hij werd al snel een beer om te zien en is een paar maal mee naar show geweest en deed het daar goed; hij viel steeds in de prijzen. Toen hij begin maart ineens geel zag sloegen bij mij bijna de stoppen door. Het eerste wat ik dacht was FIP. Maar na onderzoek bij een internist bleek hij een acute ontsteking van de galblaas en de galwegen te hebben. Hij ging op de antibiotica, maar hij ging uiteindelijk vermageren en werd echt minder in plaats van beter. Op 1 april ging het echt niet meer en hebben we hem in moeten laten slapen. Hij is maar 11 maanden geworden. Wat een verdriet weer. En zijn moeder Madoe heeft echt vijf dagen lang lopen schreeuwen. Zo zielig, ze was haar kind kwijt. En zo voelde het voor mij eigenlijk ook. Ik was alweer zo aan dit ventje verknocht, maar helaas mocht het niet zo zijn……………………………………

 

           

 

 

 

 

 

 

 

Eur Ch Blueprint`s  Boeddha

28-05-1995  -  21-04-2002

 

Zo’n bijzonder dier overkomt je maar een keer in je leven denk ik.

Zo lief, zo mooi, zo’n wereldkarakter. Ik was er ( en ik heb het er nog steeds moeilijk mee) kapot van toen hij stierf.

Boeddha is bij Karin geboren en ik heb hem van mijn man voor mijn verjaardag cadeau gekregen. Ik was vanaf de dag dat ik hem voor het eerst zag helemaal verliefd op dat lichte wollige ventje. Vooral het eerste jaar was hij ontzettend ondeugend en haalde allerlei streken uit. Meteen de eerste keren dat ik hem showde maakte hij indruk. Hij groeide uit tot een prachtige kater. Hij had een ontzettend imposante kop en een prachtige lichte, korte lilac vacht. Samen beleefden we mooie avonturen. Boeddha bleek zeer succesvol op shows en heeft heel wat bekers mee naar huis genomen. Ook als dekkater was hij zeer braaf, want hij sproeide niet. Hij hing erg aan mij. Als hij een paar dagen samen met een poesje was geweest, dan kroop hij ’s nachts dicht tegen me aan. Hij had een enorme voorliefde voor mijn haar. Dat zorgde nog weleens voor een verrassing

’s morgens, want dan had mijn haar soms een heel nieuw model!

Voor ons kwam zijn ziekte uit het niets. Hij wilde ineens niet meer eten. Hij was ook wel vermagerd, maar ik dacht dat dit door het dekken kwam. In een week tijd was alles achter de rug. Ineens werd hij geel en begon vocht te ontwikkelen in zijn buikje. Een drama was het toen bleek dat hij FIP had en nooit meer beter zou worden. Ineens was het afscheid daar. Een onbeschrijfelijk verdriet daalde over ons gezinnetje neer. Ik moest mijn allerliefste beer laten gaan. Ik heb in een potje een stukje van zijn vacht bewaard. Af en toe haal ik het tevoorschijn en ruik en voel er even aan. Dan is hij weer even heel dichtbij. Ik koester alle mooie herinneringen aan hem in mijn hart, voor altijd.

 

 

              

                                                                                              

met zijn zoon Boedha Junior

 

19-11-1990  -  29-10-2002

Yankee Doodle Dandy Joufflu

Roepnaam SULTAN

 

Sultan was de eerste Brit die in ons leven kwam. We waren helemaal verliefd op dat mooie blauwe ventje. Hij groeide als kool en werd een hele grote kater. Hij was verschrikkelijk lief en een echte vriend voor iedereen die op zijn pad kwam.

Vooral mijn vader was gek op hem. Op zich bijzonder, want mijn vader moest helemaal niets van katten hebben en was er zelfs bang van. Maar van Sultan niet. Dat was zijn vriend. Ik vraag me dan ook vaak af of ze, nu ze beiden het tijdelijke voor het eeuwige verruild hebben, bij elkaar zijn. Ik denk van wel.

Op een gegeven moment begon Sultan te vermageren en uiteindelijk bleek dat hij een enorme darmtumor had. We besloten met heel veel verdriet om onze blauwe trouwe vriend te laten gaan. Ik zie nog vaak zijn lieve smoeltje voor me.

Sultan is bijna twaalf jaar geworden en heeft een speciaal plekje in ons hart.

 

Blueprint's Ave Caesar

 

Roepnaam CAESAR

 

22-07-2002  -  23-09-2002

 

Negen weken is dit blauwe lieve mannetje maar geworden.

Karin had nog een keer een nestje gefokt met de moeder van Boeddha. Ze had gezegd als er een mooi katertje in zit dan is hij voor jou. En er zat een katertje in het nest! Met vijf weken begonnen de problemen met het niet kunnen poepen. Zo zielig. En ondanks alle ellende bleef hij maar aanhankelijk en ging meteen zijn motortje aan als hij je zag. Uiteindelijk bleek hij een mega colon te hebben en op een gegeven moment deed de dikke darm helemaal niets meer. Hij was veel te klein voor een operatie en dus kwam het onvermijdelijke; we moesten hem laten gaan. En zo vlak na het overlijden van Boeddha kwam dit heel hard aan. We waren heel erg verdrietig………