Kroegvoetbal…….
In het begin van de jaren 80 waren er nog volop kroegen in de regio, tegenwoordig verdwijnen er steeds meer mooie dorpskroegjes, maar de herinnering blijft ook van de voetbalwedstrijd Aduard – Noordhorn, de vaste stamgasten van deze dorpen gingen vrij veel over en weer van de kroeg van Aduard naar Noordhorn en vice versa.
Zo kon het gebeuren dan een van de mannen van Aduard, een behoorlijke fanatieke voetbalfan en jeugdleider het wel es op wilde nemen tegen de jongens van dat kleine kroegje in Noordhorn, want die konden toch niet voetballen(deze heer wilde graag altijd winnen en zeker als het op voetballen aankwam).
Nou zeiden de kasteleins dan moet het maar om een vaatje bier das wel zo gezellig, zogezegd zogedaan, de eerste keer werd er gespeeld in Noordhorn, dat liep voor Noordhorn niet zo goed af, ze verloren met genoeg doelpunten, nou wacht maar af zei de kastelein van Noordhorn, over twee weken moeten we weer en dan in Aduard dan zulllen we zien wie er het beste elftal heeft.
Elftal van Aduard
Twee weken later….
Aduard heeft een probleem geen veld te beschikking. Nou zei er een ik zal es rondbellen, ja hoor binnen een uur was het probleem opgelost, ze konden terecht in Den Horn de heren waren al lang blij.
De volgende dag op vrijdag avond, werd er gespeeld in Den Horn. En ja hoor Aduard was weer helemaal aanwezig, compleet met het 1e elftal (menigeen kwam nooit in de kroeg), oh zei een van de stamgasten van Noordhorn, dit wordt lachen ze hebben het veld nog niet gezien, de spelers van Noordhorn die amper een bal konden trappen hadden er wel schik in die vonden toch het feest alleen mooi. Maar toen ze het veld betraden begonnen de spelers van Aduard al te klagen. Het gras was niet gemaaid stond 10 tot 15 cm hoog, de jongens van Noordhorn waar maak je, je druk om lachten ze.
De eerste helft eindigde in gelijk spel omdat er zonodig een was die vond dat hij ook moest scoren en schoot in zijn eigen doel (een bekende Noordhorner),
Het eerste doelpunt kwam toevallig bij iemand op zijn hoofd terecht, en vloog zo het doel in 1-1.
Zo de fluit ging, “Thee?” riep een van de stamgasten van Noordhorn en ging naar de jongens van Aduard ja lekker zei er een, (de Noordhorner had een flinke scheut rum in de thee van Aduard gedaan) en bracht de thee rond.
“Wat moet die vent bij de tegenpartij?” riep een van de gasten, ja dat weet ik niet zei de kastelein maar volgens mij komt dat voor ons wel goed uit, de gek kennende.
Elftal van Noordhorn.
De tweede helft, een paar gasten van Aduard keken al wat glazig uit hun ogen en begrepen er helemaal niets van, ze verloren ook met 3 – 1 van Noordhorn het hele 1e elftal werd stuk gespeeld en hun aanvoerder was erg boos, en snapte er niets van dat zijn elftal niet kon winnen van zo’n stelle ongeregelde idioten.
Maar het feest was er niet minder om. Dat was oergezellig en duurde tot diep in de nacht.
Maar ze weten nu wel in Aduard dat hoog gras en rum in de thee levensgevaarlijk spul is voor hun spelers.
Golven van de Zee……….
Al jaren waren de stamgasten aan het zeuren van wanneer gaan we es zeevissen? Ja, ja zei de kastelein die niet kon zwemmen, dat moeten we maar es even zien.
Maar op een avond het was gezellig en de kastelein dronk ook maar een biertje mee begonnen ze er weer over, wel verdraaid zei de kastelein we gaan morgen bellen en dan regelen we een boot. Wacht maar even zei een van de stamgasten ik bel men oom wel even die is toch visser in Zoutkamp, misschien kunnen we wel met zijn schip mee.
Die werd gebeld en alles was zo geregeld.
Vier weken later……, ’s morgens om half zeven was het al een hele drukte op de hoek van de straat het café zat al weer bijna vol, 27 mensen die gingen zeevissen en wilden natuurlijk allemaal koffie en thee.
De laatste druppelden al binnen twee belden nog op het laatste moment af die zaten nog ergens stomdronken in de kroeg in de stad.
Half acht daar gingen ze met de auto naar Lauwersoog wat hooguit een half uurtje rijden is, de schippers stonden hun gasten al op te wachten het was prachtig weer dus er was niets aan de hand althans dat dachten de mensen.
Na zo’n drie kwartier varen begon het gedonder voor de meesten, er is een stevige branding tussen Ameland en Schiermonnikoog, er waren gelijk 4 mensen ziek ze werden steeds stiller en waren spierwit in hun gezicht, daar ging de eerste over de reling hangen een paar grapjassen begonnen al te jennen van is het lekker moet je ook een biertje???
Even later lag een van de grapjassen zelf ook over de reling hahahaha.
Na een uur doorvaren ging de motor langzamer lopen stationair en brulde de schipper:
“ je kunt gaan vissen”
Er werd veel gevangen die dag zo’n 1700 makrelen en iedereen had veel plezier, zelfs de mensen die ziek waren knapten weer wat op sommigen riepen gooi mij maar over boord en gingen nooit weer mee die waren genezen van Zeevissen.
Zo werd het zeevissen van uit de kroeg geboren, er waren leuke dagen bij maar ook één dag die staat mij nog goed in het geheugen gegriefd.
Zo was er een dag bij dat we ook gingen zeevissen. Het was behoorlijk ruig weer, en vroegen aan de schipper is het wel vertrouwd ja zei hij, het kan wel, nou dat hebben we geweten, op datzelfde moment werd er een boek uitgebracht en dat zal symbolisch gebeuren op Rottumeroog, en op dat moment werd dat afgeblazen want het weer was te onstuimig op de Dollard om er heen te varen van uit de haven van Delfzijl.
En wij voeren rustig vanaf Lauwersoog de woeste zee op. Die dag was er niemand ziek dat kwam puur door de angst er werd die dag praktisch niets gevangen de golven waren echt huizenhoog, de schipper voelde zich ook niet zo lekker en zei later dat hij zich behoorlijk had verkeken op het weer en de berichten. Hij moest doorvaren naar rustiger water waar hij kon draaien zonder om te kieperen met de boot zo erg ging het tekeer maar gelukkig iedereen stapte later die dag ongedeerd de wal op er was zelfs een die kuste de grond.
gooi mij maar overboord pfffffffff.
Geen vis dan maar garnalen dat hebben we ook al es beleefd, prachtig weer en er werd zelfs nog gezwommen op zee, maar er werd geen vis gevangen verdorie zei de kastelein we moeten wel vis hebben dat hebben we ze beloofd dit wordt niets, oh zei een van de gasten ik bedenk wel wat (hij had jaren bij deze schipper gevaren en wist wel wat), he schipper dit wordt niets vandaag he, nee bromde die ’t is waardeloos ,wordt niks jong.
“Moest ook een borreltje schipper”, vroeg z’n oude knecht “nee dat kan eigenlijk niet, jong” zei de man, “Eén”, zei de oude knecht, “nou vooruit” zei de schipper één, en van één komt twee, op eens zei de kastelein zit hier geen garnalen schipper, nou zei de schipper dat weet ik eigenlijk niet we kunnen het wel even proberen maar t is wel een hels werk, nou zei z’n oude knecht dat valt wel mee ik weet nog wel hoe het werk, nou vooruit dan zei de schipper gooi de netten maar overboord en stook de kookketel voor de garnalen maar op. En ja hoor , na één sleep hadden ze een prachtige vangst garnalen de lopende band kwam aan zodat ondermaats spul zo de zee weer inging en de rest kwam via de band de ketel in en er waren manden vol garnalen, en natuurlijk was er weer iemand bij die de meeste garnalen wou hebben twee vuilniszakken vol, was er een zodanige grapjas bij die prikte zijn zak lek. Dat gebeurde met het overstappen van het schip naar de kade , mijn garnalen riep de man en kroop op z’n knieën om de garnalen terug te doen in de kapotte zak, iedereen lachen natuurlijk.
Het hele dorp at dat weekend garnalen, en het zeevissen werd nog jarenlang voortgezet altijd gezellig maar er werd nooit weer met slecht weer gevist.
even garnalen in de zakken doen kersvers.....